zondag 13 juli 2014
We verlaten Seward en rijden helemaal naar de andere kant van het Kenai schiereiland, naar Homer.
Na onze tocht van gisteren komen we wat traag op gang. Rond 10 u zijn we op weg.
De lucht is bewolkt maar het is wel droog deze ochtend.
Het eerste stuk reden we al toen we van Anchorage naar hier kwamen. Maar we doen nog enkele viewpoints aan die we op 10 juli overgeslaan hebben door de regen.
O.a. een stop bij het mooie Kenai Lake.
O.a. een stop bij het mooie Kenai Lake.
Bij Tern Lake zitten veel vogels. Onder andere zwaluwen. Maar die zijn zo snel dat we ze niet op foto hebben, wel op film (wanneer we terug thuis zijn ga ik daar frames uit zoeken).
Wat verder komen we weer langs Kenai Lake.
Dat is zo'n groot meer (24 mijl lang) dat je er op zowel de Sterling als op de Seward Highway langs komt.
Het is terug wat bewolkt, dus de mooie blauwe kleur komt niet zo goed uit.
In het Kenai National Wildlife Refuge rijden we de Skilak Lake Road, een gravelweg van 19 mijl lang.
We lopen er een kort trail, Kenai River Overlook (1,5 mijl). Lang leve de anti-muggen spray! Daar zonder zouden we bijna opgegeten zijn. Het is wel prachtig hier.
Verder langs deze weg doen we nog 2 stops bij uitzichtpunten, waaronder overlook op Skilak Lake.
Het is ondertussen al ver over de middag en we hebben reuzehonger. In Sterling gaan we eten bij Suzie's Cafe. Het is een klein, gezellig restaurantje met zeer lekker eten en erg vriendelijke bediening.
Eenmaal Soldotna voorbij zie ik in de verte bij een meertje een mama eland met haar jong staan. We parkeren de auto een beetje verder zomaar in de oprit van een huis (de berm is hier geen optie want dat gaat bijna overal stijl naar beneden) en lopen een stukje terug. Super. Terwijl we staan te kijken komt er nog een mama eland met jong uit het bos. We kunnen onze ogen nauwelijks geloven.
Zodra de tweede moeder wat dichter bij het meertje komt, gaat de eerste moeder er snel vandoor met haar jong.
Na dit leuke oponthoud rijden we verder. En we zijn erg blij, eindelijk elanden gezien.
Ik had gelezen over een Russisch Orthodox kerkje in Ninilchik. Op de weg naar het kerkje zitten aan de linkerkant nog een mama eland (met 2 jongen) en aan de rechterkant een bald eagle. We willen niets missen en verdelen ons om mooie foto's te kunnen maken. Uiteraard neemt Sander de vogel voor zijn rekening en ik dus de eland.
Nadat we hier - toch wel vrij lang - genoten hebben, gaan we terug over naar de planning van de dag.
Dus eerst toch nog even langs het mooie kerkje.
De Sterling Highway loopt nu regelmatig naast Cook Inlet, de baai die helemaal tot bij Anchorage gaat. Onderweg hebben we regelmatig goed zicht op de vulkanen Mount Redoubt en Mount Iliamna aan de overkant van de baai.
De laatste haltes van de dag zijn fotostops. De eerste is Anchor Point, het meest westelijke punt van de USA dat via een openbare weg bereikbaar is.
Ik had gelezen over een Russisch Orthodox kerkje in Ninilchik. Op de weg naar het kerkje zitten aan de linkerkant nog een mama eland (met 2 jongen) en aan de rechterkant een bald eagle. We willen niets missen en verdelen ons om mooie foto's te kunnen maken. Uiteraard neemt Sander de vogel voor zijn rekening en ik dus de eland.
Nadat we hier - toch wel vrij lang - genoten hebben, gaan we terug over naar de planning van de dag.
Dus eerst toch nog even langs het mooie kerkje.
De Sterling Highway loopt nu regelmatig naast Cook Inlet, de baai die helemaal tot bij Anchorage gaat. Onderweg hebben we regelmatig goed zicht op de vulkanen Mount Redoubt en Mount Iliamna aan de overkant van de baai.
De laatste haltes van de dag zijn fotostops. De eerste is Anchor Point, het meest westelijke punt van de USA dat via een openbare weg bereikbaar is.
Als we daarstraks al onder de indruk waren van de eagle dan valt dat volledig in het niets met wat we hier te zien krijgen. Gewoon op het strand tussen de meeuwen zitten nog 2 bald eagles. En alweer verliezen we de tijd uit het oog. De fotostop loopt aardig uit. We blijven hier bijna 1 u.
De allerlaatste stop is een zicht over Homer en Homer Spit.
Het is al 18 u voorbij wanneer we bij het hotel aankomen.
Snel check-in en dan naar Homer Spit. We moeten ons daar nog gaan aanmelden bij Bald Mountain Air voor onze berenexcursie van morgen.
We zijn nog op zoek naar avondeten en Heidi van Bald Mountain Air beveelt Finn's aan de overkant van de straat aan.
Dus halen we bij Finn's 2 pizza's uit.
Dus halen we bij Finn's 2 pizza's uit.
En ze zijn mega heerlijk! Maar ook mega groot! Geen één van ons 2 krijgt alles op, samen maar 1 pizza denk ik. De rest bewaren we voor morgen. Er is een microgolfoven op de kamer dus ons avondeten van morgen is al geregeld.
Door de verrassende ontmoetingen met wildlife hebben we ons niet aan de planning kunnen houden vandaag. Maar ... dat vonden we helemaal niet erg.
Nog geen 22 u en bij ons alle twee vallen de oogjes toe.
Geplande route: 270 km
Hotel: Best Western Bidarka Inn - Homer
